نقش حالات روان‌شناختی مثبت در پیش‌بینی احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان

پژوهش حاضر باهدف نقش حالات روان‌شناختی مثبت در پیش‌بینی احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم در شهر مشهد انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم اداره آموزش‌وپرورش ناحیه ۳ شهر مشهد مشغول به تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بودند. جهت جمع‌آوری داده‌ها تعداد ۳۲۰ نفر از دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم به شیوه خوشه ایی چند مرحله ایی و برای براورد حجم نمونه از جدول مورگان به‌عنوان تعیین حجم نمونه استفاده شد. اعضای نمونه انتخاب‌شده به‌صورت آنلاین به پرسشنامه‌های حالات روان‌شناختی مثبت و احساس به تعلق به مدرسه پاسخ دادند. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از شاخص‌های آمار توصیفی و روش تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام بهره گرفته شد. یافته‌ها این پژوهش نشان داد برخی از مؤلفه‌های حالات روان‌شناختی مثبت نقش تعیین‌کننده ایی در میزان احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان پسر در مقطع متوسطه دوم ایفا می‌کند. این بدان معناست که مؤلفه‌هایی همچون (اجتماعی بودن، وظیفه‌شناسی، معنادار بودن زندگی و خلق مثبت شادکامی) بیشترین سهم را در پیش‌بینی احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان پسر دارند. بنابراین جهت افزایش میزان احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان، لزوم حمایت و افزایش برخی از حالات روان‌شناختی مثبت از طریق آموزش آن به دانش آموزان در محیط کلاسی و مدرسه توصیه می‌شود.