زمینه و هدف: اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه با نقص‌های عمیق عصب‌روان‌شناختی در حوزه کارکردهای اجرایی همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی پروتکل یکپارچه درمان فراتشخیصی برای کودکان (UP-C) بر بازداری پاسخ، انعطاف‌پذیری شناختی و حل‌مسئله - برنامه‌ریزی در کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه انجام شد. روش: طرح پژوهش، آزمایشی تک‌آزمودنی از نوع خط پایه چندگانه آزمودنی-نامتقارن بود. ۳ کودک ۷ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و پس از طی مراحل خط پایه، ۱۵ جلسه هفتگی مداخله یکپارچه درمان فراتشخیصی برای کودکان را دریافت کردند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-4)، آزمون رنگ-واژه استروپ (SCWT)، آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین (WCST) و آزمون برج لندن (TOL) در مراحل خط پایه، مداخله و پیگیری دوماهه بود. تحلیل داده‌ها به روش تحلیل بصری، درصد داده‌های غیرهم‌پوش و شاخص تغییر پایا انجام گرفت. یافته‌ها: تحلیل بصری نشان‌دهنده ارتقای معنادار در تراز و روند نمرات تمامی شرکت‌کنندگان پس از ورود به فاز مداخله بود. مقادیر برای تمامی متغیرها بزرگتر از ۱/۹۶ به دست آمد که حاکی از معناداری بالینی و پایداری نتایج در مرحله پیگیری دوماهه است. نتیجه‌گیری: مطابق با چارچوب درمان مبتنی بر فرآیند، پروتکل یکپارچه درمان فراتشخیصی برای کودکان با هدف قرار دادن تنظیم هیجان به عنوان سازه‌ای فراتشخیصی، منجر به بازسازی مکانیسم‌های عصب‌روان‌شناختی زیربنایی و ارتقای کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه می‌گردد.
)