اختلال طیف اتیسم با تفاوتهایی در ارتباط و تعامل اجتماعی و الگوهای محدود و تکراری رفتار مشخص میشود. درصد بالایی از کودکان و نوجوانان اتیستیک مشکلات روانشناختی همبود، از جمله مشکلات درونیسازیشده (اضطراب، افسردگی، شکایات جسمانی) و برونیسازیشده (پرخاشگری، نافرمانی، بیشفعالی) را تجربه میکنند. یکی از سازوکارهای فرضشده در تبیین این همبودی، تنظیم هیجانی است. پژوهش حاضر با هدف تجمیع و تحلیل انتقادی شواهد موجود دربارهی رابطهی تنظیم هیجانی و مشکلات رفتاری در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بهصورت مرور نظاممند انجام شد. برای این منظور، پایگاههای اطلاعاتی Eric، Scopus، ScienceDirect، PubMed، IEEE Xplore، Web of Science و Google Scholar با کلیدواژههای تنظیم هیجانی، بیتنظیمی هیجانی، مشکلات رفتاری، مشکلات درونیسازیشده، مشکلات برونیسازیشده، پرخاشگری و اختلال طیف اتیسم در بازهی زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۶ جستجو شدند. از میان ۳۲ مقالهی اولیه، پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، هفت مطالعهی پژوهشی اصلی وارد مرور شدند. یافتهها نشان داد که بیتنظیمی هیجانی بهعنوان یک عامل فراتشخیصی، فراتر از مرزهای تشخیصی، با هر دو دستهی مشکلات درونیسازیشده و برونیسازیشده مرتبط است. نشخوار فکری و نگرانی، هستهی مشترک مشکلات رفتاری بودند. والدین نقشی دوگانه داشتند: داربستسازی والدین با کاهش مشکلات و بیان هیجانی منفی با افزایش آنها همراه بود. مکانیسمهای تنظیم هیجانی در طول تحول تغییر میکردند. بر اساس این یافتهها، مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجانی، با درگیر کردن والدین و متناسب با مرحلهی رشدی، میتوانند به کاهش مشکلات رفتاری در این جمعیت کمک کنند.