پژوهش حاضر با هدف مقایسه استرس والدین کودکان مبتلا به اختلالهای عصبی_ تحولی صورت گرفته است . نمونه شامل 180 نفر از والدین کودکان 7 تا 12 ساله مبتلا به اختلالهای عصبی تحولی (60 نفر از والدین کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم،60 نفر از والدین کودکان مبتلا به کمتوانی ذهنی و 60 نفر از والدین کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص) بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس استرس والدینی بری و جونز (1995) بوده است. نتایج به دست آمده از آزمون تحلیل واریانس دوراهه و آزمون تعقیبی شفه نشان داده است که والدین کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم در مقایسه باوالدین دو گروه دیگر به صورت معناداری نمره بیشتری در نمره کل استرس کسب کردند (05/0>P). بنابراین طراحی و اجرای برنامههای مداخلهای و پیشگیرانه برای کاهش استرس والدین این کودکان و در والدین کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم ضروری است .
)