پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه توالی واجی لیندامود بر عملکرد خواندن (روانخوانی و درک مطلب) دانشآموزان با اختلال خواندن انجام شد. روش پژوهش از نوع آزمایشی بود. بهمنظور انجام این پژوهش، 30 نفر از دانشآموزان مبتلا به اختلال خواندن در سال تحصیلی 1399-1400 از مرکز اختلالات یادگیری شهر لارستان، به شیوۀ نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپسآزمون خواندن و نارساخوانی نما (نوری و مرادی، 1384) بهعنوان پیشآزمون در مورد هر دو گروه به عمل آمد. همچنین برنامه توالی واجی لیندامود به مدت 16 جلسه مداخله فشرده به گروه آزمایش ارائه گردید. بلافاصله پس از اتمام آموزش، هر دو گروه در پسآزمون و پس از یک ماه در آموزش پیگیری شرکت کردند. جهت تحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در عملکرد خواندن بین دو گروه وجود دارد بدینصورت که گروه آزمایش در پسآزمون و پیگیری عملکرد بهتری داشته است. بهطورکلی نتایج حاکی از آن است که برنامه توالی واجی لیندامود منجر به بهبود عملکرد خواندن (روانخوانی و درک مطلب) در دانشآموزان با اختلال خواندن شده است.
طهمورث, مینا و ساداتی فیروزآبادی, سمیه سادات . (1404). بررسی اثربخشی برنامه توالی واجی لیندامود بر عملکرد خواندن دانشآموزان با اختلال خواندن. اختلالهای هیجانی و رفتاری, 2(4), 18-1. doi: 10.22099/ebd.2026.8596
MLA
طهمورث, مینا , و ساداتی فیروزآبادی, سمیه سادات . "بررسی اثربخشی برنامه توالی واجی لیندامود بر عملکرد خواندن دانشآموزان با اختلال خواندن", اختلالهای هیجانی و رفتاری, 2, 4, 1404, 18-1. doi: 10.22099/ebd.2026.8596
HARVARD
طهمورث, مینا, ساداتی فیروزآبادی, سمیه سادات. (1404). 'بررسی اثربخشی برنامه توالی واجی لیندامود بر عملکرد خواندن دانشآموزان با اختلال خواندن', اختلالهای هیجانی و رفتاری, 2(4), pp. 18-1. doi: 10.22099/ebd.2026.8596
CHICAGO
مینا طهمورث و سمیه سادات ساداتی فیروزآبادی, "بررسی اثربخشی برنامه توالی واجی لیندامود بر عملکرد خواندن دانشآموزان با اختلال خواندن," اختلالهای هیجانی و رفتاری, 2 4 (1404): 18-1, doi: 10.22099/ebd.2026.8596
VANCOUVER
طهمورث, مینا, ساداتی فیروزآبادی, سمیه سادات. بررسی اثربخشی برنامه توالی واجی لیندامود بر عملکرد خواندن دانشآموزان با اختلال خواندن. اختلالهای هیجانی و رفتاری, 1404; 2(4): 18-1. doi: 10.22099/ebd.2026.8596
)