بررسی اثربخشی برنامه درمانی حمایت از خودگردانی روزمره نوجوانان بر نشانه‌های اختلال نارسایی توجه-بیش‌فعالی دانش‌آموزان دارای اختلال نارسایی توجه- بیش‌فعالی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه آموزشی روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران ، تهران ، ایران

2 استادیار روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی گروه روان‌شناسی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 دانشگاه شیراز

چکیده

چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی برنامه‌ درمانی حمایت از خودگردانی روزمره نوجوانان بر نشانه‌های اختلال نارسایی توجه- بیش‌فعالی دانش‌آموزان دارای اختلال نارسایی توجه- بیش‌فعالی انجام شد. روش پژوهشی آزمایشی و از دو طرح گروهی با تقسیم تصادفی، پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه‌ی دانش‌آموزان پسر دارای اختلال نارسایی توجه-بیش‌فعالی شهر شیراز در سال تحصیلی 1400-1399 بودند. که از بین آنها نمونه‌ای با حجم 30 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جاگماری شدند. از هر دو گروه پیش آزمون به عمل آمد و گروه آزمایش برنامه‌ی درمانی حمایت از خودگردانی روزمره نوجوانان را در 15 جلسه یک ساعته دریافت کردند در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد و در پایان بر روی هر دو گروه پس‌آزمون اجرا شد. به منظور سنجش نشانه‌های اختلال نارسایی توجه – بیش فعالی از مقیاس درجه بندی کانرز فرم والدین (1960) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس یک متغیره و چند متغیره نشان داد که برنامه درمانی حمایت از خودگردانی روزمره نوجوانان بر نمره کل و خرده مقیاس‌های نشانه‌های اختلال نارسایی توجه – بیش فعالی دانش‌آموزان دارای اختلال نارسایی توجه – بیش فعالی تاثیر معناداری داشته است . بنابراین پیشنهاد می‌شود از برنامه درمانی حمایت از خودگردانی روزمره نوجوانان در کلینیک‌ها و مراکز اختلالات رفتاری جهت بهبود وضعیت دانش‌آموزان دارای اختلال نارسایی توجه – بیش فعالی استفاده شود.

واژه‌های کلیدی: خودگردانی ، نارسایی توجه-بیش‌فعالی، نوجوانان